آواز حزین در گلوی خوشههای گندم
ای رونق جانم ز تو چون چرخ گردانم ز تو
گندم فرست ای جان که تا خیره نگردد آسیا
دیگر نخواهم زد نفس این بیت را میگوی و بس
بگداخت جانم زین هوس ارفق بنا یا ربنا
شه غره:با فتحه اش(ر)ابزاری کاملن ایرانی(نه چینی)که بدست متخصصان غیور دهات های ایران ساخته شده بود ومتاسفانه بدلیل ورود بی رویه همتای خارجی آن(تراکتور)نسل این ابر ابزار به طور کل از اذهان الاغ های دهاتی پاک گشته واین حیوانات زبان بسته مدتی است به طور کامل سماق می مکند وبیکاری به سرعت در این بین درحال رشد است.این ابزار به صورتی تقارونی از دو قسمت ساخته شده که برای حفظ آیرودینامیکی این اختراع بالانس به طور کامل رعایت شده است.شه غره،دارای دو 1طناب(گریس) 2 (چاکل)ابزارچوبی که طناب به وسیله آنها با بار پیمان برادری وخواهری خوانده وکاملن محرم می شوند.
شه غره همان گونه که درتصویر دیده می شود،به صورت افقی روی زمین سوخته دهاتهای پرت ودور افتاده،پهن می شود وکومه های گندم و کپه3(باقه)به صورت ضربدری وبا تقارون کامل روی این وسیله چوبی قرار می گیرد.
هرسه شماره تلفظ کردی می باشد.
این وبلاگ به توصیف تصویری روستای تاج آباد پایین پرداخته ودر دسترس بازدیدکنندگان گرامی قرار خواهد داد.